Voorstellingen om 18:00, 20:00 en 22:30 uur · Albaicín, op 5 minuten van de Mirador de San Nicolás

Flamenco-gitaarshow in Granada

Live flamencogitaar, elke dag, in een zaal met maar twee rijen. Op twee meter afstand hoor je dingen die een luidspreker niet overbrengt. Flamenco in Granada in zijn puurste vorm.

Reserveren

Hij begeleidt niet: hij voert een gesprek

Wat is flamencogitaar

Men neemt aan dat de gitaar op de achtergrond blijft, als decor — en in de flamenco werkt dat niet zo.

De gitaar draagt de cantaor, geeft hem de compás en de toon. En tegelijk antwoordt hij de bailaor: als de voet roept, pakt de gitaar de roep op en verandert met hem mee. Hij praat met allebei tegelijk, live en zonder script.

Daarom speelt een tablaogitarist geen stuk: hij speelt wat er die avond gebeurt.

De falseta, en het moment dat hij alleen overblijft

Een falseta is de passage die de gitarist tussen de tercios van de zang invoegt. Daar stopt hij met begeleiden en brengt hij een paar seconden iets van zichzelf in, voordat hij de beurt teruggeeft.

En in onze voorstellingen is er nog iets: er zijn momenten waarop de gitaar alleen overblijft en al het andere zwijgt. Geen zang, geen dans, geen palmas. Alleen de tocaor.

Dat is het moment waarop je begrijpt waarom de flamencogitaar als concertinstrument geldt en niet als begeleiding, en het is ook het moeilijkst te vinden in een show die voor toeristen is bedacht.

Hoe de flamenco-gitaarshow eruitziet

  • 60 minuten, drie voorstellingen per dag: 18:00, 20:00 en 22:30 uur

  • Elke week een ander programma

  • Gitaar, zang en dans live, met palmas die de compás slaan

  • Zaal in een wijd open U-vorm, met maar twee rijen

  • In een carmen in de Albaicín, op vijf minuten van de Mirador de San Nicolás

Onze flamencogitaristen

Ons programma is elke week anders. Het is geen vaste show die zich herhaalt: wie optreedt wisselt, en wat er gespeeld wordt ook.

Wie één keer komt, ziet een voorstelling die nooit meer precies zo herhaald wordt. Wie terugkomt —en dat doen er nogal wat— merkt dat het tweede bezoek niet hetzelfde is als het eerste.

  • Marcos Palometas — Uit Granada. Hij begon op zijn tiende bij Jorge Gómez, José Jiménez «El Viejín» en Manolo Sanlúcar. Hij speelde voor Marina Heredia, Antonio Canales, Farruquito, Patricia Guerrero, Kiki Morente en Mario Maya, en toerde de halve wereld rond. Zijn spel, zeggen wie hem kennen, heeft een heel Granadijnse zuiverheid.
  • Rubén Campos — Opgeleid bij Manolo Sanlúcar, Gerardo Núñez en «El Viejín». Hij speelde op de biënnales van Sevilla en Málaga en in de grote tablaos van Madrid —Casa Patas, Cardamomo, Sala Caracol— en ging op tournee als muzikaal leider en eerste gitaar.
  • José Fermín Fernández — Uit Iznalloz, in de provincie Granada. Hij leerde het zichzelf, op het gehoor, met de cantes van Camarón die op de radio van zijn moeder klonken. Op zijn twintigste begon hij professioneel in tablaos te spelen.

Alle artiesten bekijken

Waarom de gitaar op twee meter anders klinkt

De flamencogitaar maakt veel geluiden die geen noten zijn, en die zijn de helft van wat hem flamenco maakt.

Het schuren van de vingers die over de snaar glijden. De tik op het klankbord, die percussie is en geen fout. De rasgueo die zich als een waaier opent. De nagel tegen de fret. En de stilte vlak voor de inzet, die altijd langer duurt dan je verwacht.

Niets daarvan overleeft een luidspreker of twintig meter afstand. Het kleine gaat het eerst verloren, en dat is precies wat de ene tocaor van de andere onderscheidt.

In onze zaal, in een U-vorm met twee rijen, zit je op een paar meter van het instrument. Je hoort het hout.

Vragen over de flamenco-gitaarshow in Granada